آموزش Authentication و Authorization در بلیزر Blazor

آموزش Authentication و Authorization در بلیزر Blazor یکی دیگر از آموزش های گروه آموزشی پرووید می باشد که در این قسمت آن را به شما معرفی می کنیم. این بسته ی آموزشی نیز یکی از دوره های آموزشی دیگر که در حوزه ی فارسی سازی آموزش های انگلیسی تنظیم شده است می باشد. عنوان این بسته ی آموزشی Authentication و Authorization در Blazor است که با نام اصلی Authentication and Authorization in Blazor Applications از شرکت Pluralsight منتشر شده است.

ASP.NET Core Blazor چیست؟

بلیزر (Blazor) یک فریم ورک برای ساختن UI مربوط به وب اپلیکیشن ها در سمت کلاینت میباشد. با استفاده از Blazor به جای استفاده کردن از زبان جاوا اسکریپت می توانید از زبان سی شارپ برای ساختن واسط های کاربری تعاملی و یا اصطلاحاً interactive UI استفاده کنید. یکی دیگر از قابلیت های جذاب Blazor این است که به راحتی می‌توانیم application logic مربوط به برنامه در server-side و client-side را با تکنولوژی های دات نت نوشته و به طور اشتراکی از آن استفاده کنیم. ضمناً توصیه می کنیم که از آموزش رایگان بلیزر Blazor در ASP.NET Core نیز استفاده کنید.

فریم Blazor بر اساس component ها کار میکند. در Blazor یک component یک UI element از قبیل page و یا dialog و یا form می باشد. component ها در واقعه کلاسهای دات نت هستند که در قالب اسمبلی ها پیاده سازی شده اند. بر اساس آنها و rendering logic تعریف شده در آن می‌توان واسط کاربری برنامه را تعریف کرد. علاوه بر این رویدادها و event های مربوط به تعاملات کاربر را می توان با component ها هدل کرد. component ها را می توان مورد استفاده مجدد قرار داد و یا به صورت تودرتو و یا nested تعریف نمود. علاوه بر این، با استفاده از NuGet package های مختلفی که برای component ها منتشر شده اند می توان از آنها استفاده کرد. در پایان توصیه می کنیم که از آموزش شروع به کار با بلیزیر Blazor در ASP.NET Core و آموزش بلیزر Blazor پیشرفته برای اپلیکیشن های تجاری نیز استفاده کنید.

پیاده‌سازی Cookie-based Authentication در Blazor

Cookie-based Authentication یکی از روش‌های متداول برای حفظ وضعیت ورود کاربران در برنامه‌های وب است. در این روش، پس از احراز هویت موفق، اطلاعات مرتبط با نشست کاربر از طریق Cookie مدیریت می‌شود تا درخواست‌های بعدی نیز بتوانند با هویت او پردازش شوند. در اپلیکیشن‌های مبتنی بر Blazor و ASP.NET Core، استفاده از این روش به پیکربندی صحیح احراز هویت و مدیریت مناسب اطلاعات هویتی وابسته است و باید با معماری و مدل میزبانی برنامه هماهنگ باشد.

ASP.NET Core Identity امکاناتی برای مدیریت حساب‌های کاربری و یکپارچه‌سازی با سازوکارهای احراز هویت فراهم می‌کند. ترکیب این امکانات با Cookie-based Authentication می‌تواند فرایند ورود و شناسایی کاربران را ساختارمند کند. در پیاده‌سازی این روش باید به تنظیمات Cookie، نحوه ایجاد و اعتبارسنجی نشست و رفتار برنامه پس از خروج کاربر توجه داشت. شناخت این مفاهیم برای توسعه‌دهندگانی که اپلیکیشن‌های Blazor دارای حساب کاربری می‌سازند، ضروری است.

تفاوت Token-based Authentication و Cookie-based Authentication

در Token-based Authentication، برنامه از Token برای انتقال اطلاعات مرتبط با احراز هویت یا مجوزهای دسترسی استفاده می‌کند. این روش در معماری‌هایی که کلاینت و API به‌صورت مستقل فعالیت می‌کنند، کاربرد زیادی دارد. در مقابل، Cookie-based Authentication معمولاً برای نگهداری وضعیت ورود در برنامه‌های وب به کار می‌رود و مرورگر می‌تواند Cookieهای مربوطه را در درخواست‌های مناسب ارسال کند. تفاوت در نحوه انتقال و مدیریت اطلاعات احراز هویت باعث می‌شود هر روش برای سناریوهای مشخصی مناسب‌تر باشد.

انتخاب میان این دو روش به معماری برنامه، نوع کلاینت و نیازهای امنیتی بستگی دارد. برای مثال، یک برنامه وب مبتنی بر نشست ممکن است از Cookie استفاده کند، در حالی که یک کلاینت مستقل برای دسترسی به API می‌تواند از Token بهره ببرد. در استفاده از Token نیز باید نحوه دریافت، نگهداری، ارسال و اعتبارسنجی آن به‌دقت طراحی شود. درک تفاوت این رویکردها به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند روش احراز هویت مناسب‌تری برای اپلیکیشن Blazor خود انتخاب کنند.

استفاده از OAuth 2.0 و OpenID Connect در Blazor

OAuth 2.0 چارچوبی برای واگذاری مجوز دسترسی به منابع محافظت‌شده است و OpenID Connect لایه‌ای مبتنی بر آن برای احراز هویت کاربران ارائه می‌دهد. این دو فناوری کاربردهای مرتبط اما متفاوتی دارند و در بسیاری از معماری‌های مدرن وب به کار گرفته می‌شوند. در اپلیکیشن‌های Blazor، شناخت نقش هر کدام به توسعه‌دهنده کمک می‌کند فرایند ورود کاربر را از دسترسی به منابع API تفکیک کند و ارتباط میان کلاینت، سرویس هویت و سرویس‌های محافظت‌شده را بهتر درک کند.

در یک سناریوی Token-based، برنامه ممکن است برای دسترسی به منابع مشخص به Token نیاز داشته باشد و آن را در درخواست‌های مناسب ارسال کند. نحوه پیاده‌سازی این فرایند به نوع برنامه و مدل میزبانی Blazor بستگی دارد. همچنین باید میان اطلاعات مربوط به هویت کاربر و مجوز دسترسی به منابع تفاوت قائل شد. آشنایی با OAuth 2.0 و OpenID Connect به برنامه‌نویسان کمک می‌کند ساختار احراز هویت و کنترل دسترسی را با دقت بیشتری طراحی کنند و از به‌کارگیری نادرست این مفاهیم جلوگیری کنند.