پکیج کامل آموزش انگولار Angular میانی

 

پکیج کامل آموزش انگولار Angular میانی یکی دیگر از پکیج های گروه آموزشی پرووید می باشد که در آن محصولات مختلف آموزشی وبسایت پرووید در این زمینه را قرار داده ایم. این پکیج آموزشی کمک می کند تا مسیر یادگیری خود را در این زمینه به درستی و کامل پیش ببرید. ضمناً، با خریدن این پکیج به جای خریدن محصولات درون آن به صورت تک تک می توانید در خرید خود از تخفیف فوق العاده ای استفاده کنید.

پکیج کامل آموزش انگولار Angular میانی

همانطور که گفته شد در پکیج کامل آموزش انگولار Angular میانی بهترین و به روزترین آموزش های وبسایت پرووید را قرار داده ایم تا ضمن دریافت تخفیف قابل توجهی در خرید، بتوانید یک سیر تکاملی مناسب را در روند یادگیری طی نمایید. محتویات این پکیج با انتشار محصولات جدید به روز رسانی می شود. در ادامه به معرفی گوشه ای از مباحث پوشش داده شده در این پکیج خواهیم پرداخت. ضمناً، می توانید با کلیک کردن بر روی نام هر کدام از محصولات درون این پکیج، به صفحه اصلی محصول مورد نظر رفته و جزییات آن محصول، سرفصل آن و موضوعات پوشش داده شده را مطالعه نموده و فایل دموی آن را نیز دانلود کنید.

استفاده كردن از TypeScript در فریم ورک Angular

استفاده كردن از TypeScript در Angular يكي از گزينه‌هاي بسيار مناسب است. چرا كه مزيت‌هاي متعددي را به روال توسعه نرم ‌افزار اضافه مي‌كند. زبان TypeScript يك superset از جاوا اسكريپت است و مواردي از قبيل static typing و اينترفيس ها و ساير ويژگي‌ها را به خود اضافه كرده است. تمامي اين موارد كمك مي‌كند تا كيفيت كد ايجاد شده بهتر شود و قابليت نگهداري افزايش پيدا كند. يكي از چالش‌هايي كه زبان TypeScript به حل آن پرداخته مشكل مربوط به runtime error ها در اپليكيشن‌هاي بزرگ و پيچيده است. با استفاده از قابليت static typing برنامه ‌نويسان مي‌توانند خطاهاي موجود را در زمان توسعه نرم‌افزار كشف كرده و منتظر بروز اين خطا ها در run-time نباشند. همین موضوع كمك مي‌كند تا احتمال ايجاد باگ ها در كد كمتر بشود و در نتيجه كد بيس قابل اعتمادتر بگردد.

علاوه بر اين زبان TypeScript قابليت خوانايي كد را نيز افزايش داده و به برنامه نويس کمک مي‌كند تا با استفاده از قابليت‌هايي از قبيل code completion و suggestion code های هوشمند راحت‌تر و سريع‌تر كدنويسي كند. علاوه بر اين پشتيباني بسيار خوبي از زبان TypeScript در IDE هاي مختلف می شود. استفاده كردن از اينترفيس ها در زبان TypeScript نيز به برنامه‌نويسان اجازه مي‌دهد تا بتوانند contract های شفاف براي كامپوننت ها و سرويس‌ها ايجاد كنند و ساختار مناسبي را براي كد بیس خود ايجاد نمايند.

در استفاده كردن از فریم ورک Angular زبان TypeScript يك گزينه پيش فرض است و با معماري مبتني بر كامپوننت فریم ورک Angular بخوبي يكپارچه مي‌ شود. با استفاده از این زبان روال ايجاد كردن كامپوننت های strongly-typed و همچنين سرويس‌ها و ماژول ها ساده‌تر شده و برنامه نويس به راحتي مي‌تواند كدهاي نوشته شده را فهميده، آنها را refractor و يا گسترش بدهد.

زبان TypeScript همكاري بين برنامه‌نويسان تيم توسعه نرم‌افزار را نيز راحت‌تر مي‌كند. اين موضوع كمك مي‌كند كه كد بيس به صورت خود مستند در بيايد و ابهامات مربوط به آن كاهش پيدا كند. به طور خلاصه استفاده كردن از زبان TypeScript در پروژه‌هاي Angular يك اساس بسيار قوي را براي ساختن اپليكيشن‌هاي مقياس پذير با قابليت نگهداري بالا و مقاوم در برابر خطاها در اختيار ما قرار مي‌دهد.

استفاده كردن از RxJS در Angular

در استفاده كردن از فریم ورک Angular گاهي نياز به استفاده كردن از RxJS كه مخفف Reactive Extensions for JavaScript مي‌باشد خواهيم داشت. نقش RxJS در انجام دادن عمليات asynchronous و مديريت كردن data stream ها در فريم ‌ورك Angular بسيار پررنگ است. كتابخانه RxJS كمك مي‌كند تا بتوانیم برنامه‌نويسي واكنشگر و يا reactive را با استفاده از observable ها پياده سازي كنيم. به بيان ساده observable ها abstraction ‌هايی براي مديريت كردن رويدادهای ناهمزمان از قبیل ورودي كاربر و HTTP request ها و ساير data source ها مي‌باشد.

فریم ورک Angular شديداً از كتابخانه RxJS براي پياده‌سازي قابليت‌هاي مختلف استفاده مي‌كند. برخي از اين موارد شامل هندل كردن HTTP request ها، مديريت كردن state و پاسخ دادن به تعاملات كاربر است. استفاده كردن از observable ها در كتابخانه RxJS يك روش سازگار و قابل تركيب را براي كار كردن با داده‌ها و رویداد های asynchronous فراهم مي‌كند. در ادامه قصد داريم در رابطه با مهم‌ترين جنبه‌هاي استفاده كردن از RxJS در Angular صحبت كنيم.

• كار كردن با HTTP request ها: ماژوال HttpClient در فريم‌ ورك Angular خروجي‌هاي خود را در قالب observable ها در اختيار ما قرار مي‌دهد. از اين observable ها مي‌توان براي مديريت كردن HTTP request ها استفاده كرد. اين موضوع كمك مي‌كند تا برنامه‌نويسان بتوانند از عملگرهايی مانند map و filter و catchError براي تغيير دادن داده‌ها قبل از ارسال آنها به اپلیکیشن استفاده كنند.
• مديريت كردن رویداد ها: فریم ورک Angular از RxJS براي مديريت كردن تعاملات كاربر و رويدادها استفاده مي‌كند. براي مثال مي‌توانيد از تابع fromEvent براي ايجاد كردن observable هایی از event های DOM استفاده كنيد و به اين صورت به تعاملات كاربر به روشي واكنشگرا پاسخ بدهيد.
• مديريت كردنstate : کتابخانه RxJS اغلب در اپليكيشن‌هاي Angular براي مديريت كردن state استفاده مي‌شود. كتابخانه‌هایی مانند NgRx از اصول برنامه‌نويسي واكنشگرا و همچنين observable ها براي مديريت كردن state در اپليكيشن‌هاي پيچيده استفاده مي‌كنند.
• ارتباطات مبتنی بر WebSocket

زماني كه مي‌خواهيد ارتباطات real time از طريق WebSocket ايجاد كنيد كتابخانه RxJS ابزارهاي ضروري براي ايجاد كردن observable هایی كه نمايانگر اتصالات WebSocket هستند را در اختيار شما قرار مي‌دهد. اين موضوع كمك مي‌كند تا برنامه‌نويسان بتوانند داده‌هاي ورودي را به روشي واكنشگر مديريت كنند.

• انجام عمليات debouncing و throttling: کتابخانه RxJS عملگرهايی را از قبيل debounceTime و throttleTime در اختيار ما قرار مي‌دهند كه براي مديريت كردن سناريوهايي كه در آنها مي‌خواهيد نرخ اجرا شدن يك تابع و يا فركانس منتشر شدن رویداد ها را مديريت كنيد مفيد هستند.
• مديريت كردن فرم‌ها: فرم‌هاي reactive در فریم ورک Angular از كتابخانه RxJS براي مديريت كردن فرم كنترل‌ها و همچنين user input به روشي reactive استفاده مي‌كنند. مواردي از قبيل valueChanges به برنامه‌نويسان امكان این را مي‌دهند كه به تغييراتي كه در form value ها رخ مي‌دهد subscribe كنند.

در پایان بايد بدانيد كه كتابخانه RxJS يك بخش بسيار مهم در توسعه اپليكيشن‌هاي Angular مي‌باشد و يك ابزار بسيار قدرتمند و سازگار براي مديريت كردن برنامه‌نويسي مبتني بر رويدادها و ناهمگام را در اختيار قرار مي‌دهد. با استفاده كردن از observable ها و ساير عملگرها برنامه‌نويسان مي‌توانند اپلیکیشن هایی را در فریم ورک Angular ایجاد كنند كه مقياس پذیر هستند و قابليت نگهداری بالاتري دارند.

اعتبارسنجی فرم‌ها در Angular

فرم‌ها در برنامه‌های وب برای دریافت اطلاعاتی مانند نام، ایمیل و سایر ورودی‌های کاربر استفاده می‌شوند. در Angular، Template-driven Forms امکان تعریف و مدیریت فرم را با تمرکز بر قالب HTML فراهم می‌کنند. با استفاده از این روش می‌توان کنترل‌های فرم را مشخص کرد و وضعیت آن‌ها را در ارتباط با اعتبارسنجی بررسی کرد. برای مثال، می‌توان یک فیلد ضروری تعریف کرد و در صورت خالی بودن آن، پیام مناسب به کاربر نمایش داد.

اعتبارسنجی کمک می‌کند ورودی‌های نامعتبر پیش از ارسال یا پردازش شناسایی شوند. با این حال، اعتبارسنجی سمت کلاینت به‌تنهایی کافی نیست و سرور نیز باید داده‌های دریافتی را بررسی کند. در طراحی فرم باید وضعیت‌های معتبر، نامعتبر، لمس‌شده و تغییرکرده به‌درستی مدیریت شوند تا پیام‌های راهنما در زمان مناسب نمایش داده شوند. شناخت این وضعیت‌ها باعث می‌شود فرم‌ها رفتار قابل پیش‌بینی‌تری داشته باشند و کاربران بهتر متوجه مشکلات ورودی خود شوند.

مدیریت وضعیت و ارسال اطلاعات فرم در Angular

هنگام کار با فرم‌ها، فقط دریافت مقدار ورودی‌ها اهمیت ندارد؛ برنامه باید وضعیت فرم و نتیجه عملیات را نیز مدیریت کند. برای مثال، پس از ارسال فرم ثبت‌نام، ممکن است برنامه منتظر پاسخ سرور بماند، پیام موفقیت نمایش دهد یا خطاهای بازگشتی را به کاربر اعلام کند. تعریف روشن این مراحل به جلوگیری از ارسال‌های ناخواسته و ایجاد تجربه کاربری منظم‌تر کمک می‌کند.

در Template-driven Forms، Angular وضعیت کنترل‌ها را مدیریت می‌کند و می‌توان از این وضعیت برای نمایش پیام‌های اعتبارسنجی یا کنترل فعال بودن دکمه ارسال استفاده کرد. همچنین، داده‌های فرم باید با ساختار مورد انتظار سمت سرور هماهنگ باشند. اگر درخواست ناموفق باشد، برنامه باید امکان اصلاح اطلاعات یا تلاش دوباره را در اختیار کاربر قرار دهد. طراحی مناسب این فرایندها باعث می‌شود فرم‌ها در شرایط موفق و ناموفق رفتار قابل فهمی داشته باشند.

چه زمانی از Template-driven Forms استفاده کنیم؟

Angular دو رویکرد اصلی برای فرم‌سازی ارائه می‌کند: Template-driven Forms و Reactive Forms. در روش Template-driven، بخش مهمی از تعریف فرم در قالب انجام می‌شود و برای فرم‌های نسبتاً ساده می‌تواند روشی قابل فهم باشد. این روش برای سناریوهایی مناسب است که ساختار فرم و قواعد آن پیچیدگی زیادی ندارند و می‌توان مدیریت وضعیت را با امکانات موجود انجام داد.

در فرم‌های پیچیده‌تر، ممکن است به کنترل دقیق‌تر وضعیت، تعریف برنامه‌محور کنترل‌ها یا مدیریت پویای مجموعه‌ای از ورودی‌ها نیاز باشد. در چنین شرایطی، Reactive Forms می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. انتخاب روش فرم‌سازی باید بر اساس نیازهای واقعی فرم، تعداد کنترل‌ها و پیچیدگی اعتبارسنجی انجام شود. شناخت تفاوت این دو رویکرد به توسعه‌دهنده کمک می‌کند به‌جای استفاده یکسان از یک روش برای تمام فرم‌ها، راهکاری متناسب با هر سناریو انتخاب کند.

مسیر یادگیری در پکیج کامل آموزش انگولار Angular میانی

پکیج کامل آموزش انگولار Angular میانی شامل ۱ آموزش ویدیویی است، با مجموع ۴۳ ویدیو و حدود ۲ ساعت آموزش.

در انتهای همین صفحه فهرست کامل آموزش های داخل پکیج را به همراه تعداد ویدیوها و مدت هر آموزش می بینید و با کلیک روی نام هر آموزش می توانید سرفصل ها و جزئیات آن را مطالعه کنید.