آموزش توسعه اپلیکیشن های NET Core. با داکر Docker

آموزش توسعه اپلیکیشن های NET Core. با داکر Docker یکی دیگر از آموزش های گروه آموزشی پرووید می باشد که در این قسمت آن را به شما معرفی می کنیم. این بسته ی آموزشی نیز یکی از دوره های آموزشی دیگر که در حوزه ی فارسی سازی آموزش های انگلیسی تنظیم شده است می باشد. عنوان این بسته آموزشی، آموزش برنامه نویسی در NET Core. با استفاده از داکر (Docker) است که با نام اصلی Developing .NET Core Apps with Docker از شرکت Pluralsight منتشر شده است.

استفاده کردن از داکر(Docker) در اپلیکیشن های ASP.NET Core

امروزه استفاده کردن از تکنولوژی داکر برای توسعه اپلیکیشن های وب، بسیار مفید می باشد. استفاده از این تکنولوژی کمک می کند تا یک رفتار یک شکل را در نرم افزار توسعه داده شده پیاده سازی کنید. به عبارت دیگر، نرم افزار توسعه داده شده در environment های مختلف از قبیل production و development به طور یک شکلی عمل خواهد کرد. انتقال دادن container image های ساخته شده به ماشین های مختلف، کمک می کند تا به سادگی بتوانید اپلیکیشن مورد نظر خود را در ماشین های مختلف اجرا کنید. برای استفاده کردن از داکر در اپلیکیشن های ASP.NET Core، اغلب از یک docker-file کمک می گیریم. اینگونه از docker-file ها از قابلیت multi-stage build که در داکر وجود دارد، استفاده می کنند تا بتوانند container های مختلف برنامه را اجرا کنند.

به سادگی container هایی که مسئولیت build کردن و سپس run کردن برنامه را به عهده دارند توسط docker hub در اختیار برنامه نویسان قرار می گیرد. برای استفاده کردن از داکر در کنار ASP.NET Core، بایستی از ایمیج هایی استفاده کنید که شامل dotnet/sdk باشد. این موضوع باعث می شود تا CLI مربوط به .NET نیز در اختیار شما قرار بگیرد. ایمیج های موجود برای توسعه محلی و یا local development بهینه سازی شده اند و همچنین انجام عملیاتی از قبیل debugging و unit testing نیز بر روی آنها به سادگی امکان پذیر است.

ساخت Docker Image برای برنامه های .NET Core

`Docker Image` شامل فایل ها، وابستگی ها و تنظیمات موردنیاز برای اجرای یک برنامه در قالب یک تصویر قابل استفاده مجدد است. در توسعه برنامه های .NET Core، می توانید با استفاده از یک Image مناسب، محیط اجرای برنامه را به شکلی مشخص تعریف کنید تا اجرای آن در محیط های مختلف قابل پیش بینی تر باشد. این رویکرد به کاهش تفاوت های محیط توسعه و استقرار کمک می کند و باعث می شود وابستگی های موردنیاز برنامه به صورت روشن تری مدیریت شوند.

برای ساخت Image معمولاً از فایلی به نام `Dockerfile` استفاده می شود که مراحل آماده سازی محیط و ساخت برنامه را تعریف می کند. برای مثال، می توان ابتدا کد برنامه را Build کرد و سپس خروجی موردنیاز را در Image نهایی قرار داد. جداسازی مرحله Build از مرحله اجرای نهایی می تواند به کاهش حجم Image و حذف ابزارهای غیرضروری از محیط اجرا کمک کند. شناخت این مراحل برای توسعه دهندگانی مفید است که می خواهند برنامه های .NET Core خود را در قالب Container بسته بندی کنند.

پیکربندی برنامه های .NET Core در محیط Docker

برنامه های .NET Core معمولاً به تنظیماتی مانند Connection String، آدرس سرویس های وابسته و اطلاعات مربوط به محیط اجرا نیاز دارند. هنگام اجرای برنامه داخل Docker، این تنظیمات باید به گونه ای مدیریت شوند که بتوان بدون تغییر کد برنامه، آن را در محیط های مختلف اجرا کرد. برای مثال، آدرس پایگاه داده در محیط توسعه ممکن است با آدرس آن در محیط استقرار متفاوت باشد. جدا کردن تنظیمات از کد، تغییر این مقادیر را ساده تر می کند و انعطاف پذیری بیشتری در فرایند اجرا ایجاد می کند.

Docker امکان انتقال تنظیمات از طریق متغیرهای محیطی و سازوکارهای دیگر را فراهم می کند. با استفاده از این روش ها، می توانید تنظیمات متناسب با محیط موردنظر را هنگام اجرای Container در اختیار برنامه قرار دهید. همچنین باید به نحوه نگهداری اطلاعات حساس مانند رمزهای عبور و کلیدهای دسترسی توجه داشته باشید و از قرار دادن آن ها در Image یا فایل های قابل انتشار خودداری کنید. شناخت این اصول به شما کمک می کند برنامه های کانتینری را به شکلی امن تر و قابل مدیریت تر پیکربندی کنید.

ثبت لاگ در اپلیکیشن های کانتینری با Docker

ثبت لاگ در برنامه های .NET Core به توسعه دهندگان کمک می کند رفتار برنامه را بررسی کنند، خطاها را تشخیص دهند و اطلاعات لازم برای عیب یابی را به دست آورند. هنگامی که برنامه در Docker اجرا می شود، نحوه دسترسی به لاگ ها با اجرای مستقیم برنامه روی سیستم میزبان تفاوت دارد. یکی از روش های رایج این است که برنامه پیام های خود را به خروجی استاندارد ارسال کند تا Docker بتواند آن ها را جمع آوری و در اختیار ابزارهای مرتبط قرار دهد.

برای مدیریت مناسب لاگ ها باید مشخص باشد چه اطلاعاتی ثبت می شوند، پیام ها چه سطح اهمیتی دارند و چگونه می توان آن ها را در زمان بروز مشکل بررسی کرد. برای مثال، ثبت خطاها همراه با اطلاعات زمینه ای مناسب می تواند شناسایی علت یک مشکل را ساده تر کند. در محیط های کانتینری، همچنین باید به سیاست های نگهداری و چرخش لاگ ها توجه شود تا حجم داده ها به صورت نامحدود افزایش پیدا نکند. این اصول برای نگهداری و عیب یابی برنامه های .NET Core مبتنی بر Docker اهمیت دارند.

مدیریت چند سرویس با Docker Compose در پروژه های .NET

در پروژه های نرم افزاری، برنامه اصلی ممکن است به چند سرویس وابسته باشد؛ برای مثال، یک اپلیکیشن .NET Core می تواند به پایگاه داده یا سرویس دیگری نیاز داشته باشد. اجرای دستی هر Container و تنظیم ارتباط میان آن ها در پروژه های پیچیده تر می تواند دشوار شود. `Docker Compose` امکان تعریف چند سرویس و تنظیمات مربوط به اجرای آن ها را در یک فایل فراهم می کند تا بتوان مجموعه ای از اجزای مرتبط را با ساختاری مشخص مدیریت کرد.

با استفاده از Docker Compose می توانید Image هر سرویس، پورت های موردنیاز، متغیرهای محیطی و شبکه های ارتباطی را تعریف کنید. سپس اجرای محیط چندسرویسی با یک گردش کار منظم تر انجام می شود و اعضای تیم می توانند از پیکربندی مشترکی برای راه اندازی محیط توسعه استفاده کنند. البته مدیریت داده های پایدار و اطلاعات حساس همچنان به تنظیمات جداگانه نیاز دارد. آشنایی با Compose به شما کمک می کند پیچیدگی اجرای برنامه های وابسته به چند سرویس را کاهش دهید و محیط توسعه قابل تکرارتری ایجاد کنید.