آموزش کار کردن با Common Action ها و Intent ها در اندروید

آموزش کار کردن با Common Action ها و Intent ها در اندروید یکی دیگر از آموزش های گروه آموزشی پرووید می باشد که در این قسمت آن را به شما معرفی می کنیم. این بسته آموزشی نیز یکی از دوره های آموزشی دیگر که در حوزه فارسی سازی آموزش های انگلیسی تنظیم شده است می باشد. عنوان این بسته آموزشی، آموزش کار کردن با Common Action ها و Intent ها در اپلیکیشن های اندروید است که با نام اصلی Android Fundamentals - Common Actions Using Intents شرکت Pluralsight منتشر شده است.

کار کردن با Intent ها در اندروید

در سیستم عامل اندروید می توان اجزای تشکیل دهنده و یا کامپوننت های یک اپلیکیشن را با یکدیگر مرتبط کرد. این ارتباط و یا کانکشن براساس توصیف یک task با استفاده از شی intent می باشد. به بیان ساده intent ها پیام های ناهمزمان و یا asyncronous message هایی هستند که اجازه می دهند application component ها اقدام به درخواست کردن functionality های مختلف از کامپوننت های اندروید کنند. شی های intent اجازه می دهند تا کامپوننت ها بتوانند از درون یک اپلیکیشن با یکدیگر و یا حتی با سایر کامپوننت های اپلیکیشن های دیگر ارتباط برقرار کنند. برای مثال یک activity می تواند یک activity خارجی و یا یک external دیگر را برای گرفتن یک عکس با دوربین تلفن همراه یا با دوربین دستگاه مورد نظر فراخوانی کند.

همانطور که گفتیم intent ها آبجکت هایی هستند که از نوع داده ای android.content.Intent ساخته می شود. شما می توانید با کدنویسی intent ها را به سیستم عامل اندروید تحویل داده و مشخص کنید که چه کامپوننتی را هدف قرار دادید. برای مثال با استفاده کردن از متد startActivity() می توانید مشخص کنید که این intent توسط کدام activity بایستی مورد استفاده قرار بگیرد. ضمناً intent ها می توانند شامل داده نیز باشند. برای لحاظ کردن داده در intent ها از boundle استفاده می کنیم. داده های لحاظ شده در boundle می توانند توسط کامپوننت دریافت کننده مصرف بشوند.

در سیستم عامل اندروید استفاده مجدد از کامپوننت های سایر اپلیکیشن ها اصطلاحاً task می گویند. بنابراین یک اپلیکیشن می تواند به سایر کامپوننت های اندروید دسترسی پیدا کند تا یک task را انجام بدهد. به عنوان مثال از درون کامپوننت اپلیکیشن خود می توانید یک کامپوننت دیگر را در سیستم عامل اندروید و یا اپلیکیشن خودتان هدف قرار داده و task های مختلفی از قبیل مدیریت کردن عکس ها و یا ضبط کردن ویدئو و یا بروز رسانی کردن اطلاعات یک مخاطب را انجام بدهید.

ارسال کردن Intent های Explicit و Implicit

سیستم عامل اندروید از دو نوع از intent ها یعنی intent های implicit و intent های explicit پشتیبانی می کنند. یک اپلیکیشن می تواند کامپوننت هدف خود را به طور مستقل در intent تعریف کرده و به این ترتیب یک explicit intent ایجاد کند. از طرفی می توان انتخاب کامپوننت دریافت کننده را بعهده سیستم عامل اندروید گذاشت. در چنین شرایطی یک implicit intent ایجاد خواهد شد. همانطور که گفته شد در استفاده کردن از explicit intent ها می بایست صراحتاً و یا به صورت explicit کامپوننتی که قرار است intent را دریافت کند را مشخص کنید. این کار با استفاده از نام کلاس مورد نظر به عنوان شناسه و یا identifier استفاده خواهد شد.

از explicit intent ها اغلب در یک اپلیکیشن یکسان استفاده می کنند. چرا که کلاس های مختلف یک اپلیکیشن یکسان توسط برنامه نویس یکسان مدیریت می شود. این در حالی است که implicit intent ها روال انتخاب کامپوننت دریافت کننده را بعهده سیستم عامل اندروید می گذارند. در چنین شرایطی سیستم عامل اندروید یک لیست از تمامی کامپوننت هایی که خود را برای دریافت کردن چنین intent خاصی ریجستر کرده اند را به کاربر نشان می دهد. سپس کاربر می تواند از درون این لیست یکی از کامپوننت های ویرایش شده را انتخاب کرده و سپس intent مورد نظر به آن کامپوننت ارسال خواهد شد.

اجرای جستجوی وب، باز کردن سایت و نمایش موقعیت مکانی در Android

اپلیکیشن اندروید می‌تواند برای انجام برخی کارها از قابلیت‌های موجود در دستگاه یا برنامه‌های دیگر استفاده کند، بدون اینکه تمام آن قابلیت‌ها را خودش پیاده‌سازی کند. این آموزش نشان می‌دهد چگونه با استفاده از `Intent`ها اقداماتی مانند باز کردن یک وب‌سایت، اجرای جستجوی وب یا نمایش یک موقعیت مکانی را درخواست کنید. این الگو زمانی کاربرد دارد که برنامه بخواهد کاربر را به مرورگر یا اپلیکیشن مناسب هدایت کند. آشنایی با این اقدامات رایج به توسعه‌دهنده کمک می‌کند قابلیت‌های برنامه را با امکانات سیستم‌عامل و سایر اپلیکیشن‌های نصب‌شده هماهنگ کند.

در کنار باز کردن وب‌سایت، آموزش ساخت یک Calendar Event و تنظیم Alarm را نیز پوشش می‌دهد. این اقدامات به برنامه اجازه می‌دهند درخواست انجام یک کار مشخص را به بخش مناسب سیستم یا اپلیکیشن مرتبط بسپارند. درک تفاوت میان ارسال یک درخواست و پیاده‌سازی مستقیم قابلیت، هنگام طراحی تجربه کاربری اهمیت دارد؛ برای مثال، ممکن است اپلیکیشن اطلاعات یک رویداد را آماده کند، اما ایجاد آن را به برنامه تقویم واگذار کند. این آموزش با نمونه‌های عملی، نحوه استفاده از چنین اقداماتی را بررسی می‌کند تا بتوانید امکاناتی مانند یادآوری، زمان‌بندی و دسترسی به وب را در جریان کار اپلیکیشن قرار دهید.

کار با مخاطبین، فایل‌ها و Intent Filter در اپلیکیشن‌های اندروید

برخی از قابلیت‌های اندروید به تعامل با داده‌هایی وابسته‌اند که در بخش‌های دیگری از دستگاه نگهداری می‌شوند. این آموزش به خواندن اطلاعات مخاطبین و دسترسی به فایل‌ها و عکس‌ها می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه می‌توان درخواست مناسب را برای انجام این عملیات ارسال کرد. همچنین، ایجاد یک `Note Intent` بررسی می‌شود تا با نمونه‌ای دیگر از واگذاری کار به اپلیکیشن یا مؤلفه مناسب آشنا شوید. این مباحث برای برنامه‌هایی کاربرد دارند که نیاز دارند از اطلاعات موجود در دستگاه استفاده کنند یا بخشی از فرایند کاربر را با اپلیکیشن‌های دیگر تکمیل کنند.

برای تعیین اینکه کدام مؤلفه می‌تواند یک درخواست را دریافت کند، شناخت `Intent Filter`ها و نحوه تعریف داده و `Scheme` اهمیت دارد. این آموزش به بررسی فیلترهای Intent همراه با داده‌ها و Schemeها می‌پردازد تا بتوانید رابطه میان نوع درخواست و مؤلفه دریافت‌کننده را بهتر درک کنید. این موضوع با ارسال ساده یک Intent تفاوت دارد، زیرا فیلترها در مشخص‌کردن درخواست‌هایی که یک مؤلفه قادر به پاسخ‌گویی به آن‌هاست نقش دارند. با یادگیری این مفاهیم، می‌توانید رفتار اپلیکیشن خود را در تعامل با مرورگر، مخاطبین، فایل‌ها و سایر قابلیت‌های اندروید دقیق‌تر طراحی کنید.